ผลของการพยายามเอาใจทุกคน

อาวินทร์ เล่าว่า ตอนที่เป็นสถานิกมีประสบการณ์ทำงานในบริษัทที่มีหุ้นส่วน 4 คน ทุกวันเจ้านานแต่ละคนจะมาดูความคืบหน้าและวิจารณ์งาน พร้อมสั่งให้แก้งาน ตามคำแนะนำ หลังจากแก้งานตามเจ้านายคนหนึ่ง เจ้านายอีกคนก็เข้ามาวิจารณ์ในอีกมุม และงานก็ถูกสั่งให้แก้อีกครั้ง

สี่คน สี่ความเห็น สี่รอบแก้ใขงาน ผลก็คืองานเลอะ และเละ

เจ้านายคนหนึ่งหัวเราะ บอกว่า

คุณเอาใจทุกคนไม่ได้หรอก ใช้สมองคิดเอา ตัดสินใจทำในสิ่งที่เราเห็นว่าดีที่สุด

จุดหนึ่งที่เรายอมเอาใจทุกคน ทั้งที่รู้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเละ ก็คือวัฒนธรรมเกรงใจ คำว่าเกรงใจเป็นดาบสองคม ทำให้สังคมถ้อยทีถ้อยอาศัย แต่เมื่อใช้ในการสร้างสรรค์งาน ก็สามารถทำให้ถอยหลังลงคลองได้

เมื่อดูอาชีพบริการ ก็พบว่าไม่มีอาชีพไหนเลยที่ประสบความสำเร็จจากการเอาใจทุกคน

เสื้อผ้า น้ำหอม หนังสือ นิตยสาร ล้วนเข้าไปในทิศทางที่เป็นปัจเจกมากขึ้น

เราไม่สามารถเอาใจคนส่วนใหญ่ได้ ทว่าการไม่พยายามเอาใจทุกคน ไม่ได้หมายความว่าให้เราเอาแต่ใจตนเองฝ่ายเดียว

จริงใจ ยอมรับความแตกต่างของคนอื่น และหาทางอยู่กับคนอื่นอย่างกลมกลืน

บทความนี้เป็นการสรุปความจากหนังสือของ วินทร์ เลียววาริณ "ความฝันโง่ๆ" หนังสือเสริมกำลังใจ ชุด 2